| Info |
|
|
|
Kunstschilder Roel Walta houdt van verhalen Door Wieke Vink “Mijn carriere is een samenloop van toevalligheden,” aldus Dinxperloër Roel Walta. De Dinxperlose kunstschilder liet nu ruim twaalf jaar geleden per ongeluk wat werk liggen op de bar van de theaterzaal in Het Land van Jan Klaassen, waar hij nog steeds werkzaam is als poppenspeler. “Ik was de schilderijen – eigenlijk slechts experimenten – helemaal vergeten. Tot er plotseling mensen op me af kwamen om te vragen of ze de schilderingen konden kopen. Ik had geen idee wat ik moest doen.” Uiteindelijk verkocht Walta deze eerste afbeeldingen van vogelfiguren en kocht van de opbrengst nieuwe materialen. “Ik begon met schilderen met inkt op papier(de inkt werd door zijn vriendin laten staan op de keukentafel). Later werden dat verf en doeken en ontwikkelde ik steeds meer mijn eigen stijl. Zo werk ik graag met felle kleuren – groot, kleurrijk, modern en figuratief. Geel is geel, rood is rood.” De vogelfiguren waarmee Roel Walta oorspronkelijk begon, worden nu vergezeld door naakten, landschappen, muziekinstrumenten en Walta’s typerende mannetjes. “Alles wat ik om me heen zie, kan inspiratie voor me zijn: mijn vrienden, de vuurtoren op Texel, een karakteristieke kop op straat. Dierbaar is mij het schilderij dat ik samen met mijn zoontje van – toen – twee heb geschilderd, met ons gezin erop afgebeeld. Die hebben we thuis aan de muur hangen en het is één van de weinige werken die ik niet verkoop.” Het voelt voor Walta af en toe nog steeds bizar dat mensen belangstelling hebben voor zijn werk. “Dan komen er mensen uit Groningen, met de vraag wanneer het mij schikt. Die belangstelling is natuurlijk ontzettend mooi. Ik heb geluk dat mijn werk verkoopt, zodat ik steeds weer nieuwe materialen kan aanschaffen en lekker door kan gaan met schilderen. Mijn handvat daarbij is datgene te maken wat ik zelf aan de muur wil hebben.” Wanneer dat niet het geval is, is Walta resoluut. “Als ik mijn doek echt niet mooi vindt, dan gaat het stanleymes er door heen. Mijn handtekening op een schilderij is het statement dat ik achter het doek sta.” Walta’s doeken hangen inmiddels door het hele land - bij mensen thuis, bij bedrijven, in galerieën. Ook doet Walta aan ‘live painting’ op feestjes, waarbij hij in korte tijd onder toeziend oog van de aanwezigen een schilderwerk in elkaar zet. De kunstenaar schildert daarnaast vooral in periodes en dan bij voorkeur ’s avonds en in het weekend. “Heerlijk vind ik dat – een avond geen telefoon, visite, kinderen. Ik kan dan helemaal opgaan in mijn werk en de tijd vergeten. Als ik de goede slag te pakken heb, maak ik soms wel drie werken op een avond.” De toevallige ontdekking in Het Land van Jan Klaassen is voor Roel Walta dus goed uitgepakt. “Mensen houden ervan elkaar in hokjes te plaatsen. Daarom ben ik nu dus ‘kunstschilder’, maar ik blijf ook theatermaker. Schilderen en poppenspel – het zijn beide dingen waar ik niet meer mee kan stoppen.” In de afgelopen jaren heeft Walta ruim 600 kunstwerken gemaakt. “Een hobby is het nu niet meer – het is meer dan dat. Ik houd er van om verhalen te vertellen – in het theater en in mijn werk. Zo heb ik een keer een doek gemaakt met een mannetje met een ‘goed nieuws’-krant, waarin ik de naam van mijn nog ongeboren zoontje had gezet. Dat is dan mijn lol – dat mensen het doek bekijken en het mooi vinden, maar niet zien wat ik in het doek zie. Achter ieder schilderij zit een verhaal, maar dat is het mijne. Ik laat het aan de mensen om zelf hun eigen verhaal te verzinnen.” Het mooie aan het schildersvak en het theatervak, vindt Walta de ongebondenheid. “Geef mij papier en een potlood en ik maak iets voor je. Schilderen en verhalen vertellen kan overal. Die gedachte geeft rust. Waar ik ook ben, ik heb altijd iets om te tekenen bij mij. Iedere keer dat ik een doek schilder, neem ik me voor mijn mooiste te maken. ”Nieuwsgierig geworden? Het werk van Roel Walta valt te bezichtigen bij Fitnesscentrum Ponsen in Dinxperlo en via www.roelwalta.nl |
| < Vorige | Volgende > |
|---|


















“Ik was de schilderijen – eigenlijk slechts experimenten – helemaal vergeten. Tot er plotseling mensen op me af kwamen om te vragen of ze de schilderingen konden kopen. Ik had geen idee wat ik moest doen.” Uiteindelijk verkocht Walta deze eerste afbeeldingen van vogelfiguren en kocht van de opbrengst nieuwe materialen. “Ik begon met schilderen met inkt op papier(de inkt werd door zijn vriendin laten staan op de keukentafel). Later werden dat verf en doeken en ontwikkelde ik steeds meer mijn eigen stijl. Zo werk ik graag met felle kleuren – groot, kleurrijk, modern en figuratief. Geel is geel, rood is rood.” De vogelfiguren waarmee Roel Walta oorspronkelijk begon, worden nu vergezeld door naakten, landschappen, muziekinstrumenten en Walta’s typerende mannetjes. “Alles wat ik om me heen zie, kan inspiratie voor me zijn: mijn vrienden, de vuurtoren op Texel, een karakteristieke kop op straat. Dierbaar is mij het schilderij dat ik samen met mijn zoontje van – toen – twee heb geschilderd, met ons gezin erop afgebeeld. Die hebben we thuis aan de muur hangen en het is één van de weinige werken die ik niet verkoop.”
Schilderen en poppenspel – het zijn beide dingen waar ik niet meer mee kan stoppen.” In de afgelopen jaren heeft Walta ruim 600 kunstwerken gemaakt. “Een hobby is het nu niet meer – het is meer dan dat. Ik houd er van om verhalen te vertellen – in het theater en in mijn werk. Zo heb ik een keer een doek gemaakt met een mannetje met een ‘goed nieuws’-krant, waarin ik de naam van mijn nog ongeboren zoontje had gezet. Dat is dan mijn lol – dat mensen het doek bekijken en het mooi vinden, maar niet zien wat ik in het doek zie. Achter ieder schilderij zit een verhaal, maar dat is het mijne. Ik laat het aan de mensen om zelf hun eigen verhaal te verzinnen.”